Het grafbeeld van Gérard Blanmostier
In deze grote nis rust Gérard Blanmostier, die in 1306 overleed. Het opschrift vertelt ons dat hij in de collegiale kerk een altaar had gesticht.
Kijk naar hem. Hij oogt jong en sereen, met gesloten ogen en de armen gekruist over de borst. Hij draagt slechts een eenvoudig hemd met kap. Aan zijn voeten lijkt een leeuw voor eeuwig over hem te waken. In de middeleeuwse verbeelding verwijst de leeuw naar kracht en moed, maar ook naar de hoop op een nieuw leven.
De sereniteit van het grafbeeld zegt iets over de christelijke kijk op de dood. Franciscus van Assisi kon haar ‘onze zuster de lichamelijke Dood’ noemen. Kijk ook naar het gewaad: hoewel het lichaam ligt, zakt de stof niet in. Het lijkt bijna aan de zwaartekracht onttrokken. Alsof de beeldhouwer een man wilde voorstellen die al aan de aardse wereld is onttrokken en wacht op de verrijzenis.