Romantische charme
Het bijzondere silhouet van de collegiale kerk bepaalt het Maaslandschap. In de 19e eeuw trekt de vallei kunstenaars en vakantiegangers aan die op zoek zijn naar het pittoreske. De bolvormige spits is geliefd bij de vele schilders en tekenaars. Deze reizende kunstenaars, Belgen en vooral veel Engelsen, leggen de landelijke charme van de Maasoevers vast.
Het romantische karakter van de taferelen wordt versterkt door groepen wasvrouwen, een paardenkoets, een herder met zijn kudde of enkele bootjes op een rivier die nog niet gekanaliseerd is. In dit betoverende landschap neemt de bolvormige spits een centrale plaats in. Haar bijzondere vorm verleent het tafereel een originaliteit en schilderachtigheid die de stedelijke liefhebber moet hebben aangesproken.
Maar niet iedereen houdt van deze bijzondere toren. Victor Hugo, die in 1838 door de vallei reist, behoort tot de sceptici en aarzelt niet het merkwaardige bouwwerk een immense waterkan te noemen.