De doopvont
Kom dichter bij deze stenen kuip. Ze dateert uit 1472, slechts zes jaar na de verschrikkelijke plundering van Dinant door de Bourgondische troepen. De stad was geplunderd en in brand gestoken en inwoners waren in de Maas geworpen. Toen de kanunniken opnieuw bezit namen van de collegiale kerk, behoorde deze doopvont tot hun eerste bestellingen.
Die keuze is symbolisch: na de verwoesting moet men opnieuw geboren worden. Want het doopwater is niet alleen water dat reinigt. Voor de christen markeert het de overgang van de dood naar een nieuw leven.
Kijk ten slotte naar de vier hoofden die de kuip versieren: ze verwijzen naar de vier rivieren van het paradijs, de rivieren van het leven.